Getting in shape!

After spending about 2,5 weeks in Namibia without sports, I’ve started running again and working out a little. I really started missing it so I figured it was time for a run around Gobabis. An extra motivation for me is  that I was curious what I would come across while doing this. On my second run a construction worker that was on his break and sat beside the road with some of his collegues started running with me. We talked while running about what I was doing here et cetera. After five minutes of running and talking he wished me goodluck and went back to where he came from. A nice moment!

Another motivation for me here is that running is different here because of the altitude level. Gobabis is situated at an altitude of 1500 meters. Quite nice because Holland is situated below sea level. On higher grounds your fatigue drains quicker.

However, I’m not the only thing getting in shape. You see, our scenario is working out to become pretty great! For my opinion there still are too many interviews in it (too many ‘talking heads’ should be minimalized as much as possible, in my opinion..), but we’re getting further and further each day! The main story is getting clearer with every passing day. Things are starting to roll!

Some of the subjects/elements we might include in our film are:

• a brief introduction & history of Gobabis
• the twinning between the municipality of Gobabis & Smallingerland
• project Sida Sores
• a quick overview of all the projects
• HIV/AIDS project
• I&I Explorers
• the sanitation project
• the slums of Epako
• future tourist attractions of Gobabis & around

I’m not going to explain all these projects. The people that have to know, will allready know about them because these projects have been (more or less) up and running for quite some years now. For all the people that don’t know about it yet.. They’ll just have to wait a little longer (or they can just google them)!

I also added some new pictures from Gobabis & the slums of Epako below.

Watch the ‘Blikvanger’ Commercial below:

The ‘pay off’ of our campagne was ‘Uiteindelijk raakt het milieu je toch,’ which basicly means ‘in the end the invironment hits you.’ By using the can as a metaphore as the way we treat our planet, we show the people that if we continue doing so, the world will let us know eventually. In other words: tsunami’s,  and cyclones will increase, global warming will move faster, you name it. It’s a way of telling people we should start living in a more sustainable planet.

SCRIPT ‘LOSLATEN’
Jaap Ruurd Feitsma

M = Man
V = Vrouw 

M staat in het park te wachten. Hij is omringd door de groene
kleuren van de bomen en het gras van het park. Om hem heen hoort
hij vele vogels fluiten.

Dan staat plotseling V voor hem. Ze glimlacht naar hem. ‘Hey,’
zegt ze. ‘Hey,’ zegt M. En hij glimlacht lichtjes terug alsof hij
haar al tijden niet gezien heeft en maar moeilijk kan geloven dat
ze er echt is. ‘Ik heb je gemist’. ‘Ik jou ook,’ zegt V, nog
steeds glimlachend. En ze omhelzen elkaar. M zucht en zegt, ‘heel
erg.’ V glimlacht. Ze laten elkaar los, maar houden elkaars handen
nog wel vast. M kijkt wat moeilijker uit zijn ogen nu. ‘Je gaat
met me mee toch?’ Vraagt M aan V. ‘Natuurlijk ga ik met je mee,’
zegt V. M is hier duidelijk blij mee. ‘Gelukkig,’ zegt M. ‘Ik vind
het erg moeilijk.’ V knikt en glimlacht. ‘Dat weet ik wel. Rustig
maar, ik ben bij je. Dat ben ik toch altijd?’ M glimlacht naar
haar. ‘Ja,’ zegt hij. ‘Ja, dat is ook zo.’ ‘Tijd om te gaan,’ zegt
V, nog steeds glimlachend. M zucht even en kijkt droevig. ‘Okee,’
zegt hij. Ze draaien zich om en beginnen hand in hand te lopen.

Samen lopen ze door het groene park langs grote bomen, vijvers en
een fontein. Het park heeft lichte hellingen. Langs het park loopt
een brede vaart. Vanaf de overkant zijn de hellingen goed te zien.  
Hoe langer ze lopen, hoe minder groen en sprookjesachtig de wereld
om hen heen wordt. Dan stoppen ze plotseling, nog steeds hand in
hand.

‘We zijn er,’ zegt V. Ze draait zich om naar M en pakt nu ook zijn
andere hand. M zucht diep. ‘Ja,’ Zegt hij. ‘Het is ok,’ zegt V.
Tijd om los te laten, schat.’ M kijkt bedroefd naar V. ‘Ik weet
het’ zegt M. En M glimlacht lichtjes naar haar, maar zijn ogen
kijken nog bedroefd. ‘Tijd om los te laten,’ zegt M nu, meer tegen
zich zelf dan tegen V. Hij zucht en op het zelfde moment sluit hij
zijn ogen. Als hij zijn ogen weer open doet op het moment dat hij
uitademt is V verdwenen.

Hij kijkt naar beneden en in zijn hand waar hij net haar hand nog
vast hield, houdt hij nu een bos bloemen. Hij glimlacht even,
alsof hij er vrede mee heeft en draait zich langzaam om. Hij loopt
de begraafplaats op langs verschillende grafstenen, met de bloemen
in zijn hand, op weg naar de steen van V.

Over the years I developped myself into a professional photographer. But besides photography I also have a passion for filmmaking and music. Short films, video productions and music compositions (usually used in my video productions) will be visible here as well.

On this blog you can also stay up to date with all my travels – in and out of the Netherlands  and work of others that truly inspires me. Also, keep checking my official portfolio here for the latest updates.